ငလ်င္ကို ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ၾကမွာလဲ အပိုင္း-၃ ( အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ငလ်င္အေတြ႕အႀကဳံ ႏွင့္ ေသေၾကပ်က္စီးမႈ )

ငလ်င္ကို ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ၾကမွာလဲ အပိုင္း-၃ (အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာငလ်င္အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ ေသေၾကပ်က္စီးမႈ)

ညြန္႔ေအာင္ ( ျမစ္မခ )
by Myit Makha Mediagroup on 13 Mar, 2013

ငလ်င္ကို ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မွာလဲ အပိုင္း ၁ ႏွင့္ ၂ တြင္ ငလ်င္လႈပ္သည့္ အေၾကာင္းရင္း၊ ငလ်င္ျပင္းအားႏွင့္ လႈပ္ခတ္မႈ ျပင္းအား၊ ငလ်င္ဒါဏ္ခံရျခင္းမွ သက္သာေစရန္ အေဆာက္အဦးေဆာက္ရာတြင္ လိုက္နာသင့္သည့္ အခ်က္မ်ားကို ပညာရပ္ဆိုင္ရာစကားရပ္ေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် အသုံးမျပဳပဲေရးသားခဲ့ပါသည္။

သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္မ်ားသည္ ေနရာအႏွံ႕အျပားမွာက်ေရာက္ေနႏိုင္ပါသည္။ အာရွေဒသက သဘာဝေဘး အႏၱရာယ္က်ေရာက္မႈ အမ်ားဆုံးေဒသဟု သတ္မွတ္ ခံထားရပါသည္။ ငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ ေရႀကီးေရလွ်ံျခင္း၊ ေျမၿပိဳ ျခင္း၊ ရႊံ႕ေျမၿပိဳျခင္း ဆူနာမီေရလႈိင္း တက္ျခင္း ႏွင့္ မိုးေခါင္ေရရွားျခင္းစသည့္ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ မ်ားသည္ အတိုင္းအတာပမာဏအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္   ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိပါသည္။

ဤသို႕ေသာ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္မ်ားေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးမႈမ်ားသည္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ား၏ႀကိဳးစား တည္ ေဆာက္ဆဲဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမ်ားကိုေႏွာင့္ေႏွး ပ်က္စီးေစပါသည္။

ငလ်င္ဒါဏ္ေၾကာင့္ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ခံခဲ့ရပါသလဲ။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဘူမိဆိုင္ရာတိုင္းတာေရးအဖြဲ႕၏မွတ္တမ္းမ်ားအရသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ ငလ်င္လႈပ္ခတ္မႈ မွတ္တမ္းကိုေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႕ရပါသည္။ငလ်င္ျပင္းအား အျပင္းဆုံးအဆင့္မ်ားကို ယခုလိုေဖာ္ျပထားသည္။

စဥ္	ရက္စြဲ	ေနရာ	ငလ်င္အမည္	အင္အား (ရစ္ခ်္တာစေကး)
၁	၂၂-  ၅-၁၉၆၀	ဗာလ္ဒီဗီယာ ခ်ီလီႏိုင္ငံ	၁၉၆၀ ဗာလ္ဒီဗီယာငလ်င္	၉.၅
၂	၂၇-  ၃-၁၉၆၄	အလာဆကာျပည္နယ္                 အ ေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု	၁၉၆၄ အလာဆကာငလ်င္	၉.၅
၃	၂၆-၁၂-၂၀၀၄	အိႏၵိယ သမုဒၵရာ   ဆူမတ္တရာ အင္ဒိုနီးရွား	၂၀၀၄  အိႏၵိယ သမုဒၵရာ ငလ်င္	၉ .၁
၄	၄-၁၁-၁၉၅၂	ကမ္ခ်က္တာ ရုရွား	၁၉၅၂  ကမ္ခ်က္တာ ငလ်င္	၉.၀
၅	၁၆-  ၉-၁၆၁၅	အရီကာ ခ်ီလီ	၁၆၁၅ အရီကာ ငလ်င္	၈.၈ (ခ)
၆	၂၅-၁၁-၁၈၃၃	ဆူမၾတာ အင္ဒိုနီးရွား	၁၈၃၃ ဆူမၾတာ ငလ်င္	၈.၈-၉.၂ (ခ)
၇	၃၁-  ၁-၁၉၀၆	အီေကြေဒါ ကိုလြန္္ဘီယာ	၁၉၀၆ အိေကြေဒါ ကိုလြန္ဘီယာငလ်င္	၈.၈
၈	၂၇- ၂- ၂၀၁၀	ေမာေလ  ခ်ီလီ	၂၀၁၀ ခ်ီလိီ ငလ်င္	၈.၈
၉	၂၆- ၁- ၁၇၀၀	ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ ယူအက္စ္ေအ ႏွင့္ ကေနဒါ	၁၇၀၀ ကတ္ကာဒီယာငလ်င္	၈.၇ (ခ)
၁၀	၈- ၇- ၁၇၃၀  ၁၂။	ဗာလ္ပါရိုင္ဆို ခ်ီလိီ	၁၇၃၀ ဗာလပါရိုင္္ဆို ငလ်င္	၈.၇ (ခ)
၁၁	၁ ၁-၁၁-၁၇၅၅	အတ္လန္တစ္သမုဒၵရာ         လစၥဘြန္း ေပၚတူဂီ	၁၇၅၅ လစၥဘြန္း ငလ်င္	၈.၇ (ခ)
၁၂	၄- ၂- ၁၉၆၅	ရက္အိုင္လန္း အလာစကာ   ယူအက္စ္ေအ	၁၉၆၅ ရက္အိုင္းလန္း ငလ်င္	၈.၇
၁၃	၉- ၇-  ၈၆၉	ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ တိုဟိုကူနယ္ ဂ်ပန္	၈၆၉ ဆန္ရီကူ ငလ်င္	၈.၆ (ခ)
၁၄	၂၀- ၉-၁၄၉၈	ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ နန္ကိုင္း               ဂ်ပန္	၁၄၉၈ ေမယို နန္ကိုင္ဒိုငလ်င္	၈.၆ (ခ)
၁၅	၂၈-၁၀-၁၇၀၇	ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ၊ ရွိကိုကု               ဂ်ပန္	၁၇၀၇ ဟိုေယအီ ငလ်င္	၈.၆ (ခ)
၁၆	၁၅- ၈-၁၉၅၀	အာသံ အိႏိၵယ၊      တိဘက္ တရုတ္	၁၉၅၀ အာသံ တိဘက္ ငလ်င္	၈.၆
၁၇	၉- ၃- ၁၉၅၇	အန္ဒရီယာေနာဖ္ကၽြန္း အလာစကာ၊ယူအက္စ္ေအ	၁၉၅၇ အန္ဒရီယာေနာဖ္ကၽြန္းငလ်င္	၈.၆
၁၈	၁- ၄- ၁၉၄၆	အလူရွန္ကၽြန္း ယူအက္စ္ေအ	အလာစကာ   ၁၉၄၆ အလူရွန္ကၽြန္း ငလ်င္	၈.၆
၁၉	၂၈-  ၃-၂၀၀၅	ဆူမၾတာ အင္ဒိုနီရွား	၂၀၀၅ ဆူမၾတာငလ်င္	၈.၆
၂၀	၁၁- ၄-၂၀၀၅	အိႏိၵယ သမုဒၵရာ	ဆူမၾတာ    ၂၀၁၂ အာေခ်းငလ်င္	၈.၆
၂၁	၁၆-၁၂-၁၅၇၅	ဗာလ္ဒီဗီယာ ခ်ီလီႏိုင္ငံ	၁၅၇၅ ဗာလ္ဒီဗီယာငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၂	၂၄-၁၁-၁၆၀၄	အာရိကာ ခ်ီလီ	၁၆၀၄ အာရီကာငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၃	၁၃- ၅-၁၆၄၇	ဆန္တီယာဂို ခ်ီလီ	၁၆၄၇ ဆန္တီယာဂို ငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၄	၂၀-၁၀-၁၆၈၇	လီမာ ပီရူး	၁၆၈၇ ပီရူး ငလ်င္	၈.၅ (ခ )
၂၅	၂၄-  ၅-၁၇၅၁	ကြန္ခ်က္ခ်ီယြန္ ခ်ီလီ	၁၇၅၁ ကြန္ခ်က္ခ်ီယြန္ ငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၆	၁၉-၁၁-၁၈၂၂	ဗယ္လ္ပါရိုင္ဆို ခ်ီလီ	၁၈၂၂ ဗယ္လ္ပါရိုင္ဆို ငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၇	၂၀- ၂-၁၈၃၅	ကြန္ခ်က္ခ်ီယြန္ ခ်ီလီ	၁၈၃၅ ကြန္ခ်က္ခ်ီယြန္ ငလ်င္	၈.၅ (ခ)
၂၈	၁၃-၈-၁၈၆၈	အာရီကာ ခ်ီလီ	၁၈၆၈ အာရီကာငလ်င္	၈.၅-၉.၀ (ခ)
၂၉	၉- ၅-၁၈၇၇	အီကြီေကြ ခ်ီလီ	၁၈၇၇ အီကြီေကြငလ်င္	၈.၅-၉.၀ (ခ)
၃၀	၁၀-၁၁-၁၉၂၂	အာတာကမာ ခ်ီလီ	၁၉၂၂ ဗာလ္ေလနာ ငလ်င္	၈.၅
၃၁	၃- ၂-၁၉၂၃	ကမ္ခ်က္တာ ရုရွား	၁၉၂၃ ကမ္ခ်က္တာငလ်င္	၈.၅
၃၂	၁- ၂-၁၉၃၈	ဘန္ဒါပင္လယ္ အင္ဒိုနီရွား	၁၉၃၈ ဘန္ဒါပင္လယ္ ငလ်င္	၈.၅
၃၃	၁၃-၁၀-၁၉၆၃	ကူရီလ္ကၽြန္း ရုရွား	၁၉၆၃ ကူရီလ္ကၽြန္းငလ်င္	၈.၅
၃၄	၁၂- ၉-၂၀၀၇	ဆူမၾတာ အင္ဒိုနီးရွား	၂၀၀၇ ဆူမၾတာ ငလ်င္	၈.၅

 ( မွတ္ခ်က္။  (ခ) ခန္႔မွန္း   )

အထက္ေဖာ္ျပပါ စာရင္းအရ ၈၆၉ ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၁၁၀၀ ေက်ာ္အတြင္းမွာရစ္ခ်္တာစေကး ျပင္းအား ၈.၅ အထက္ ငလ်င္ႀကီးေပါင္း ၃၄ ႀကိမ္လႈပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎တို႕အနက္ ခ်ီလီႏိုင္ငံမွာအင္အားျပင္းငလ်င္ ၁၃-ႀကိမ္၊ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ၆-ႀကိမ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ၅-ႀကိမ္၊ ရုရွားႏိုင္ငံတြင္ ၃-ႀကိမ္၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္ ၃-ႀကိမ္၊ ပီရူးႏိုင္ငံ၊ အိႏၵိယ ႏွင့္ တရုတ္ နယ္စပ္၊ ေပၚတူဂီ ႏွင့္ ကိုလြန္ဘီယာႏိုင္ငံတို႕တြင္ ၁-ႀကိမ္စီ လႈပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။

သို႔ေသာ္ ငလ်င္လႈပ္ခတ္မႈေၾကာင့္ လူအေသအေပ်ာက္ပမာဏႏွင့္ ပစၥည္းဆုံးရႈံး ပ်က္စီးမႈ ပမာဏတို႔သည္ ငလ်င္ ျပင္းအားပမာဏတစ္ခုထည္းေပၚတြင္ မူတည္ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ေအာက္ပါစာရင္းမ်ားမွာေတြ႔ရပါသည္။

လူေသေပ်ာက္မႈ အမ်ားဆုံငလ်င္မွာ ၁၆-ရာစုႏွစ္အတြင္း တရုတ္ျပည္ မွာလႈပ္ခဲ့ၿပီး လူေပါင္းရွစ္သိန္းေက်ာ္၊ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ေဟတီႏိုင္ငံတြင္ လႈပ္ခဲ့ရာ လူေပါင္းသုံးသိန္ေက်ာ္ ေသဆုံးခဲ့ၾကေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။

၂၀၀၄-ခုႏွစ္တြင္ လႈပ္ခဲ့ေသာအင္ဒိုနီရွားငလ်င္သည္ ျပင္းအား ၉.၁ ျဖစ္ၿပီးငလ်င္ဒါဏ္ေၾကာင့္ တိုက္ရိုက္ ေသဆုံးျခင္းထက္ ငလ်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဆူနာမီေရလႈိင္းေၾကာင့္ ေသဆုံးမႈမ်ားျဖစ္ေပၚကာ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ား ၊ ေတာင္အာရွႏိုင္ငံ မ်ား ႏွင့္ အာဖရိကႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕အထိပင္ ထိခိုက္ေသဆုံးမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါသည္။ တရားဝင္စာရင္းမ်ား အရလူေပါင္း ႏွစ္သန္းသုံးေသာင္းေက်ာ္ ေသဆုံးခဲ့ပါသည္။

ေသဆုံးမႈ အမ်ားဆုံးငလ်င္မ်ား

စဥ္	ရက္စြဲ	ေဒသ	ငလ်င္ျပင္းအား (ရစ္ခ်္တာစေကး)	ေသဆံုးသူ အေရအတြက္
၁။	၂၃-၁-၁၅၅၆	ရွန္ဇီးျပည္နယ္၊ တရုတ္	၈.၀ (ခ)	၈၂၀,၀၀၀- ၈၃၀,၀၀၀ (ခ)
၂။	၁၂-၁-၂၀၁၀	ေဟတီ	၇.၀	၃၁၆,၀၀၀  (ေဟတီသတင္း) ၈၀,၀၀၀ - ၉၂,၀၀၀( ေဟတီျပင္ပသတင္း)
၃။	၁၆-၁၂-၁၉၂၀	နင္ဇီယာဂင္ဆု -တရုတ္	၇.၈	၂၇၃,၄၀၀
၄။	၂၈-၇-၁၉၇၆	ဟီေဘ- တရုတ္	၇.၈	၂၄၂,၇၆၉
၅။	၂၁-၅-၅၂၆	အင္တီအုတ္-   တူရကီ	၇.၀ (ခ)	၂၄၀,၀၀၀
၆။	၂၆-၁၂-၂၀၀၄	အိႏၵိယသမုဒၵရာဆုမၾတာအင္ဒိုနီးရွား	၉.၁-၉.၃	၂၃၀,၂၁၀
၇။	၁၁-၁၀-၁၁၃၈	အဲလက္ပို -ဆီးရီးယား	မသိ	၂၃၀,၀၀၀
၈။	၂၂-၁၂-၈၅၆	ဒမ္ဂန္ အီရန္	၇.၉ (ခ)	၂၀၀,၀၀၀ (ခ)
၉။	၂၂-၃-၈၉၃	အာဒါဘီလ္- အီရန္	မသိ	၁၅၀,၀၀၀ (ခ)
၁၀။	၁-၉-၁၉၂၃	ကန္တို၊ ဂ်ပန္	၇.၉	၁၄၂,၈၀၀
၁၁။	၂၈-၁၂-၂၀၀၈	မက္ဆီနာ၊ အီတလီ	၇.၁	၁၂၃,၀၀၀
၁၂။	၆-၁၀-၁၉၄၈	အက္ရွ္ဂါဘတ္၊ တာ့က္မန္နစ္စတန္	၇.၃	၁၁၀,၀၀၀
၁၃။	၃၁-၁၂-၁၇၀၃	အီဒို၊ဂ်ပန္	မသိ	၁၀၈,၈၀၀

ပ်က္စီးဆုံးရႈံးမႈ အမ်ားဆုံးငလ်င္မ်ား

စဥ္	ငလ်င္အမည္	ျပင္းအား ( ရစ္ခ်္တာစေကး)	ပစၥည္းဆံုးရႈံးမႈတန္ဖိုး (အေမရိကန္ေဒၚလာ-ဘီလ်ံ)
၁။	၂၀၁၁ တိုဟိုကုငလ်င္၊ ဂ်ပန္	၉.၀	၂၃၅
၂။	၁၉၉၅ ဟန္ရွင္ငလ်င္၊ ဂ်ပန္	၆.၉	၁၀၀
၃။	၂၀၀၈ ဆီခၽြမ္းငလ်င္၊ တရုတ္	၈.၀	၇၅
၄။	၂၀၁၀ ခ်ီလိငလ်င္၊ ခ်ီလီ	၈.၈	၁၅-၃၀
၅။	၁၉၉၄ ေနာ့သ္ရစ္ခ်္ ငလ်င္၊ အေမရိကန္	၆.၇	၂၀
၆။	၂၀၁၂ အယ္မီလီယာငလ်င္၊ အီတလီ	၆.၁(ခ)	၁၃.၂
၇။	၂၀၁၁ ခရစ္ခ်ာ့ခ်္ ငလ်င္၊ နယူဇီလန္	၆.၃	၁၂
၈။	၁၉၈၉ လိုမာပရီေယတာငလ်င္၊ အေမရိကန္	၇.၀	၁၁
၉။	၁၉၂၁ ငလ်င္၊ တိုင္ဝမ္	၇.၆	၁၀
၁၀။	၁၉၀၆ ဆန္ဖရန္စစၥကိုငလ်င္ အေမရိကန္	၇.၇-၇.၉	၉.၅

ငလ်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေသာ  ေသေၾကပ်က္စီးမႈပမာဏသည္ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားစြာ အေပၚတြင္ မူတည္လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

 ( က )  ငလ်င္၏ မူရင္းသဘာဝအေျခအေနမ်ား - ငလ်င္ျပင္းအားပမာဏ၊ ငလ်င္အမ်ိဳးအစား၊ တည္ေနရာ ႏွင့္ ငလ်င္ ဗဟိုခ်က္၏ေျမေအာက္အနက္

( ခ) ငလ်င္ဒဏ္ခံေဒသ၏ ဘူမိေဗဒအေျခအေန- ငလ်င္ဗဟိုခ်က္ ႏွင့္ အကြာအေဝး၊ ငလ်င္လႈိင္းမ်ား၏ လမ္းေၾကာင္း၊ ေျမသားအမ်ိဳးအစား ႏွင့္ ေျမသားထုအတြင္းေရစိမ့္မႈပမာဏ

(  ဂ  )  ငလ်င္ဒါဏ္ခံရေသာေဒသ၏ လူေနမႈဘဝအေျခအေန- အေဆာက္အဦးမ်ား၏ အရည္အေသြး (လမ္း၊ တံတား၊ ဆည္၊ စသည္အပါအဝင္)၊ ေဒသေနအသိုင္းအဝိုင္း (အစိုးရ ႏွင့္ ျပည္သူျပည္သားမ်ား)၏ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားမႈ အေျခအေန၊ ငလ်င္လႈပ္ခတ္သည့္ အခ်ိန္ကာလစသည္တို႔ျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါအေျခအေန ၃ ရပ္၏ အက်ိဳးသက္ရာက္မႈမ်ား ကို ႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ရန္အတြက္ ျပင္းအားႀကီး ငလ်င္မ်ားေၾကာင့္   ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာေသဆုံးမႈမ်ားကိုေလ့လာၾကည့္ရႈသင့္ပါသည္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ေအာက္တိုဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္  လူေနအသင့္အတင့္ ထူတပ္သည့္ ဆန္ဖရန္ဆစၥကို ကၽြန္းဆြယ္ေဒသအတြင္း လိုမာပရီေယတာငလ်င္ လႈပ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုေဒသရွိအေဆာက္အဦးမ်ား၏ တည္ေဆာက္ေရးဆိုင္ရာအရည္ အေသြးစံႏႈန္းမွာ   ျမင့္မားၿပီးေနထိုင္ေသာသူမ်ားမွာလည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ အားေကာင္းၾကပါသည္။

သို႕ေသာ္ ဆန္ဖရန္ ဆစၥကိုပင္လယ္ေကြ႕ အနီးရွိေရပါဝင္မႈႏႈန္းျမင့္ သည့္ ေျမသားတည္ေဆာင္ပုံေၾကာင့္ ငလ်င္လႈပ္ခတ္ရာမွ အတန္ငယ္ေဝးေသာေနရာ မ်ားမွ အေဝးေျပးလမ္းမမ်ားတံတားမ်ားစသည္တို႕ ၿပိဳက် ပ်က္စီးမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။ ပစၥည္းဆုံးရႈံးမႈ တန္ဖိုးအေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀ ဘီလ်ံခန္႕ပ်က္စီးခဲ့ပါသည္။

ငလ်င္လႈပ္သည့္အခ်ိန္မွာလည္းေန႕အခ်ိန္သြားလာလႈပ္ရွားမႈ အမ်ားဆုံးအခ်ိန္ ျဖစ္ေသာ္လည္းထိုအခ်ိန္က အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အားကစားၿပိုင္ပဲြမ်ားက်င္းပေနခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ လူမ်ားကားမ်ားသည့္ လမ္းေပၚရွိမေနဘဲအားကစားကြင္းမ်ား၊ အားကစားရုံမ်ားတြင္   ေရာက္ေနသျဖင့္ အေဝးေျပးလမ္းမႀကီးမ်ားၿပိဳက်ပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ လူေပါင္း ၇၅ ဦး ေသဆုံးခဲ့ပါသည္။

သို႕ေသာ္လည္း ထိုႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ရုရွား ႏွင့္ တူရကီ ႏိုင္ငံအၾကားတည္းရွိေသာစစ္ေဘးစစ္ဒါဏ္ ခံစားေနရေသာ အာေမးနီးယားႏိုင္ငံတြင္ ထပ္တူနီးပါးအင္အားျပင္းထန္ေသာအလားတူငလ်င္လႈပ္ခဲ့ပါသည္။ ငလ်င္သည္ ေဒသအတြင္းရွိ ၿမိဳးႀကီးမ်ား ႏွင့္ နီးကပ္ေသာေနရာတြင္ညအခ်ိန္၌လႈပ္ခဲ့ရာ တည္ေဆာက္ေရးအရည္အေသြးစံခ်ိန္စံညႊန္းည့ံဖ်င္းေသာအားျဖည့္ သံေခ်ာင္းမပါေသာကြန္ကရိမ်ားျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာေနအိမ္မ်ားၿပိဳက်သျဖင့္ လူေပါင္း ၂၅၀၀၀ ခန္႕ ေသၾကပ်က္စီးခဲ့ပါသည္။

ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံဟြန္ရွဴကၽြန္းအေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြင္းအဆိုးဝါးဆုံးငလ်င္ကပ္ဆိုးႀကီးတစ္ခု ႀကဳံႀကိဳက္ခဲ့ရပါသည္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ အေရးအပါဆုံးဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕၊ ကိုဘီၿမိဳ႕ေတာ္အတြင္း ဟိုဂိုခရိုင္ ေတာင္ပိုင္းေဒသတြင္ လူေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ေသ ဆုံးခဲ့ပါသည္။ ငလ်င္ဒါဏ္ကိုရင္ဆိုင္ရန္ မ်ားစြာအားထုတ္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ထားသည့္ ႏိုင္ငံတြင္ ဤမွ်ေလာက္မ်ားျပားသည့္ လူမ်ားေသဆုံးျခင္းကိုကမာၻအႏွံ႕အျပားမွ ငလ်င္ေလ့လာသူမ်ားအလြန္အံ့ၾသတုန္လႈပ္ခဲ့ၾကပါသည္။

တည္ေဆာက္ေရးစံခ်ိန္စံညႊန္းအလြန္ျမင့္မားေသာ၊ လူထု၏ ငလ်င္ဆိုင္ရာ အေတြ႕အႀကဳံ ႏွင့္ အသိပညာအလြန္ျပည့္ဝေသာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္  ဤမွ် မ်ားျပားေသာလူအေရအတြက္ ေသဆုံးရသည့္ အေၾကာင္းရင္းကိုရွာေဖြစူးစမ္းၾကပါသည္။

ကံအေၾကာင္းမလွစြာပင္ အဓိကငလ်င္ေနာက္ ဆက္တိုက္လႈပ္ေသာေနာက္ဆက္တဲြ ငလ်င္ငယ္မ်ား၏ ဗဟိုခ်က္မ်ားမွတဆင့္ မူလပင္ ငလ်င္လႈပ္ ရာေက်ာက္ခ်ပ္ ျပတ္ေရြ႕မ်ဥ္းေၾကာင္း က်ိဳးျပတ္ရာကိုေလ့လာရာတြင္ ထိုလမ္းေၾကာင္းသည္ ကိုဘီၿမိဳ႕ေတာ္ ၏ ေအာက္တည့္တည့္ တြင္ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ေၾကာင္းေတြ႕ရပါသည္။ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ပင္ လူအမ်ားေသဆုံးရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဤအေၾကာင္းအရာကိုေတြ႕ရွိေသာအခါတြင္မွ ဤမွ်ဆိုးဝါးေသာ ငလ်င္ဒါဏ္ကိုေဆာက္လုပ္ေရး စံခ်ိန္စံညႊန္း   ျမင့္မားေသာ၊ ျပည္သူမ်ား၏ ငလ်င္ဆိုင္ရာအသိပညာ ႏွင့္ အေတြ႕အႀကဳံ ႂကြယ္ဝမႈေၾကာင့္သာ ေသေၾကပ်က္စီးမႈ ဤမွ်သာျဖစ္ေပၚခဲ့ရေၾကာင့္ သုံးသပ္ၾကပါသည္။

သဘာဝေဘးဒါဏ္ငလ်င္ေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးမႈ ပမာဏကို ျဖစ္ေပၚေစေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားအနက္ ငလ်င္၏ မူရင္း သဘာဝအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ငလ်င္ဒဏ္ခံေဒသ၏ ဘူမိေဗဒအေျခအေနမ်ားကို လူသားမ်ားအေနျဖင့္ မည္သို႔႔မွ် မတတ္စြမ္းႏိုင္ေသးပါ။ ငလ်င္ ဒါဏ္ခံရေသာေဒသ၏ လူေနမႈဘဝအေျခအေနကိုသာ လူသားမ်ား တတ္စြမ္းေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ပါသည္။

သဘာဝေဘးမ်ားေၾကာင့္ အထူးသျဖင့္ ငလ်င္လႈပ္ျခင္းေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ က်ေရာက္မႈ ေလ်ာ့ပါးေရးဆိုင္ရာစီမံခန္႔ခြဲမႈ အေၾကာင္းမ်ားကိုဆက္လက္ေဆြးေႏြး တင္ျပပါမည္။