အသိပညာရွင္
လူသား
ညြန္႔ေအာင္
( ျမစ္မခ )
ကမၻာေပၚတြင္ လူသားမ်ား မည္သည့္အခ်ိန္က စတင္ေပၚေပါက္လာသည္ကို
မည္သူမွ် တပ္အပ္ေသခ်ာစြာ မေျပာႏိုင္ေသးေပ။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား စုံစမ္းရွာေဖြရရွိေသာ အေထာက္အထားမ်ား
အရ လူသည္မိမိထက္ နိမ့္က်ေသာ သတၱဝါတစ္မ်ိဳးမွ အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲဆင္းသက္လာေၾကာင္း သိရပါသည္။
ယခုေခတ္လူမ်ား ျဖစ္ေပၚပုံအစ ႏွင့္ မ်ိဳးတုံးေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီျဖစ္ေသာ ေမ်ာက္ဝံတစ္ မ်ိဳး၏
ပုံသ႑ာန္အၾကား ကာလနွင့္ ပတ္သက္၍ အေထာက္အထားမ်ားကို စီစစ္ရွာေဖြေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။
လူသားမ်ားသည္ အင္အားႀကီးမားေသာ အျခားသတၱဝါမ်ား၏
ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား ႏွင့္ သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႕ ၾကားမွ လြတ္ေျမာက္လ်က္ ရွင္သန္
ရပ္တည္ေနႏိုင္ျခင္းမွာ အသိပညာ ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အသုံးခ်ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။
လူသားမ်ား၏ အသိဉာဏ္ပညာ အဆင့္ဆင့္ တိုးတက္လာမႈ ႏွင့္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာမႈတို႕မွာ
စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလွေပသည္။
ဦးေႏွာက္ ဖြံ႕ၿဖိဳး ႀကီးထြားလာျခင္း
ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ႂကြင္းမ်ား ေလ့လာမႈ ပညာရပ္ မွတ္တမ္းမ်ားအရ လူသား၏ ဥိးေႏွာက္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္တစ္သန္းခန္႕မွ စ၍ ႀကီးထြားမႈ အရွိန္ျမင့္လာေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါသည္။ အစပိုင္းတြင္ ႏွစ္တစ္သိန္းခန့္႕ၾကာတိုင္း တစ္ကုဗလကၼခန္႕ တိုးပြားလာပါသည္။ ေနာက္ပိုင္း ဒုတိယ ႏွင့္ တတိယ ႏွစ္တစ္သိန္းကာလမ်ားတြင္မူ ႏွစ္ဆ ႏွစ္ဆ တိုး၍ ႀကီးထြားလာပါသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ငါးသိန္းခန္႕ ကာလ အတြင္း ဦးေႏွာက္ႀကီးထြားမႈႏႈန္း အျမင့္ဆုံးသို႕ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ကာလက လူ၏ဦးေႏွာက္ သည္ ထူးထူးျခားျခား ႏွစ္တစ္သိန္းခန့္ ကာလအတြင္း ၁၀-ကုဗလကၼ ခန္႕အထိ ႀကီးထြားတိုးပြားခဲ့ပါ သည္။ သက္ရွိသမိုင္းတြင္ မည္သည့္ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းမွ ဤသို႕ေသာ ႀကိးထြားႏႈန္းကို မရခဲ့ၾက ဘူးပါ။ အဘယ္သို႕ေသာ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ လူ႕ဦးေႏွာက္သည္ ဤမွ် သိသိသာသာ ႀကိးထြား လာရပါသနည္း။
ၾကမ္းတမ္း ခက္ခဲလွေသာ ရာသီဥတု
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္သန္းခန္႕က ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈသည္လည္း တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ပါဝင္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ကမၻာေျမႀကိးသည္ ရွည္လ်ားလွသည့္ ေရခဲေခတ္ဆီသို႕ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္စျပဳေနၿပီျဖစ္ပါသည္။
ကမၻာေျမႀကိး ျဖစ္တည္ကတည္းက ႏွစ္သန္းရာေပါင္းမ်ားစြာအတြင္း ပထမဆုံးအႀကိမ္ ရင္ဆိုင္ရေသာ အတိဒုကၡေရာက္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
အစပိုင္းတြင္ ရာသီဥတုသည္ တျဖည္းျဖည္း အေအးဓါတ္ပိုကဲလာကာ ႏွစ္တစ္သန္းခန္႕ အၾကာတြင္ ကမၻာ့ေျမာက္ပိုင္းေဒသမ်ား၌ ေရခဲစျပဳလာပါသည္။ ဆီၤးႏွင္းမ်ား ပိုမိုက်ဆင္းလာၿပီး
ေရခဲ ျမစ္ႀကီးမ်ား စတင္ျဖစ္ေပၚလာပါသည္။ ထိုမွတဆင့္ ေရခဲျပင္ႀကီးမ်ား
ျဖစ္လာကာ ႏွစ္မိုင္ခန္႕ပင္ ထူထပ္လာပါသည္။
ေရခဲျပင္ႀကီးမ်ားသည္ ေျမာက္အေမရိကတိုက္ သုံးပုံႏွစ္ပုံခန္႕၊ ၿဗိတိန္တစ္ခုလုံး ႏွင့္ ဥေရာပတိုက္ အစိတ္အပိုင္းမ်ားစြာကို ဖုံးလႊမ္းသြားပါေတာ့သည္။ ေတာင္တန္းႀကိး ေျမာက္မ်ားစြာ တို႕သည္ ေရခဲျပင္ေအာက္ ေရာက္သြားပါသည္။ ကမာၻာ့ေရထုသည္ ေရခဲမ်ားအျဖစ္ ကုန္းေျမေပၚ စုစည္းသြားသည္မွာ ပင္လယ္သမုဒၵရာမ်ား၏ ေရမ်က္ႏွာျပင္သည္ ေပ-၃၀၀ ခန္႕ပင္ နိမ့္ဆင္းသြားခဲ့ ေပသည္။
ဤအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ လူသား၏ ဦးေႏွာက္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ႀကီးထြားမႈ ကာလႏွင့္ တိုက္ ဆိုင္လ်က္ရွိေပသည္။ ဤတိုက္ဆိုင္မႈသည္ အဆက္အစပ္ရွိသေလာ၊ မေတာ္တဆေလာ၊ စဥ္းစားဖြယ္ ရာျပႆနာ ျဖစ္ေပသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္တစ္သိန္းခန္႕ကာလတြင္ လူသားမ်ား ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္မႈသည္ ဤျပႆနာကို ေျဖရွင္းရာတြင္ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါသည္။ ေရခဲေခတ္ကာလ အစဦးပိုင္းတြင္ လူသားမ်ားသည္ ရာသီဥတု မွ်တ၍ ေျခခင္းလက္ခင္းသာေသာ အီေကြတာ ရပ္ဝ န္းတြင္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကေပသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူသားတို႕ ေျမာက္ဖက္သို႕ ေရႊ႕ေျပာင္းခဲ့ၾကေပသည္။
လူသား တို႕စတင္ေပါက္ဖြားရာ အာဖရိကတိုက္မွ အာေရးဗီယားကၽြန္းဆြယ္ အေနာက္ဖက္သို႕
ေရႊ႕ေျပာင္းၾက ရင္း ဥေရာပတိုက္သို႕လည္းေကာင္း၊ အေနာက္သို႕ေရႊ႕ေျပာင္းရင္း အာရွတိုက္သို႕လည္းေကာင္း ပ်ံ႕ႏွံ႕ ဝင္ေရာက္ လာၾကပါသည္။
ေရႊ႕ေျပာင္းၾက ရင္း ဥေရာပတိုက္သို႕လည္းေကာင္း၊ အေနာက္သို႕ေရႊ႕ေျပာင္းရင္း အာရွတိုက္သို႕လည္းေကာင္း ပ်ံ႕ႏွံ႕ ဝင္ေရာက္ လာၾကပါသည္။
( မွတ္ခ်က္။ အထက္ပါ စာပိုဒ္သည္ လူသားအစ အာဖရိက ဟူေသာ အယူအဆအေပၚ အေျခခံထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ လူသားအစ အာရွ ျဖစ္လာမည့္ အေထာက္ ထားမ်ား အတည္ျပဳႏိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါသည္။ )
ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်မႈမ်ား စတင္ျဖစ္စဥ္က ေရခဲျပင္မ်ားသည္ ေျမာက္ပိုင္းေဒသမ်ားတြင္သာ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ႏွစ္ႏွစ္သိန္းခန္႕အၾကာ လူသားမ်ား သမပိုင္းတြင္ အေျခက်လာေသာအခါ ေရခဲျပင္ မ်ားသည္ ေတာင္ဖက္သို႕ တိုးခ်ဲ႕လာကာ ဥေရာပတိုက္ ေနရာ အႏွံ႕အျပား ႏွင့္ အာရွတိုက္ကိုပါ ဖုံးလႊမ္းလာပါသည္။ ထိုအခါမွ စတင္၍ လူသားတို႕သည္ ေျမာက္ပိုင္းေရခဲျပင္မ်ားကို ျဖတ္သန္းတိုက္ ခတ္လာေသာ အရိုးခိုက္ေအာင္ စူးရွေအးျမလွသည့္ ေလဒါဏ္ကို ရင္ဆိုင္ရပါေတာ့သည္။ ထိုေခတ္ ဥေရာပ ေတာင္ပိုင္း ရာသီဥတုသည္ ယခုေခတ္ ဆိုက္ေဘးရီးယား ရာသီဥတုႏွင့္ ညီၿပီး ေႏြရာသီတြင္ ယခု ဥေရာပတို္က္ ေဆာင္းရာသီတမွ် ေအးျမလွေပသည္။
ဤသို႕ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေသာကာလတြင္ ပတ္ဝန္းက်င္အား အတုခိုးမႈ ႏွင့္ လိုရာကိုႀကံဆရွာ ေဖြတတ္ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ား ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ရွိျခင္းတို႕မွာ အေရးပါလွေပသည္။ သတ္ျဖတ္ထား ေသာ သားရဲတိရစာၦန္၏ အေရခြံကိုခြာ၍ ခ်မ္းတုန္ေနသည့္ ကိုယ္ခႏၵာအား လႊမ္းၿခဳံရန္ မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ကမ်ား အရင္ဆုံး စဥ္းစားမိပါလိမ့္။ တီထြင္စြမ္းရွိၿပီး ေလးေလးနက္နက္ စဥးစားစိတ္ကူးတတ္ ေသာ အၾကင္လူသားမ်ားသာ ဆိုးဝါးေသာ ရာသီဥတုကို ေက်ာ္လႊားရွင္သန္ႏိုင္စြမ္း ရွိၾကပါသည္။ လူသားမ်ိဳးဆက္တိုင္းတြင္ လူသားတစ္ဦးခ်င္းတို႕သည္ အင္အား၊ သတၱိ ႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို လက္တန္းေျဖရွင္းတတ္မႈစသည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား ျပည့္ဝမွသာ ၾကမ္းတမ္းလွေသာ ေရခဲေခတ္ ကာလကို လြန္ေျမာက္လာႏိုင္ၾကေပသည္။ သို႕မဟုတ္ပါက ရာသိဥတု၏ သားေကာင္မ်ားအျဖစ္ က်ဆုံးကာ လူဦးေရ ယုတ္ေလ်ာ့သြားေလေတာ့သည္။
ေရခဲေခတ္ ေဆာင္းဥတုဒဏ္သည္ လူသးမ်ားအတြက္ ေတြ႕ႀကဳံဘူးသမွ်တို႕တြင္ ပ်က္စီးဆုံး ရႈံးမႈ အမ်ားဆုံး အခက္အခဲပင္ျဖစ္ေပသည္။ လူသားမ်ားသည္ အေအးဒဏ္ကို မည္သည့္အကာ အကြယ္မွ မပါဘဲ ငုံ႕ခံခဲ့ရေပသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္သန္းေပါင္း တစ္ရာခန္႕က ႏို႔တိုက္သတၱဝါငယ္မ်ား သည္ ဒိုင္ႏိုေဆာမ်ား၏ ရန္ကိုငုံ႔ခံခဲ့ရသည့္ နည္းတူပင္ျဖစ္ပါသည္။ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလွေသာ ပတ္ဝန္း က်င္ အေႏွာက္အယွက္မ်ား၊ ဖိအားမ်ားကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ခုခံမႈ မရွိဘဲ ရင္ဆိုင္ကာ သက္ဆိုးရွည္ခဲ့ ၾကသည္မွာ အသိဉာဏ္ပညာေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပသည္။ လူသားမ်ားေရာ ႏို႔တိုက္ သတၱဝါငယ္မ်ားပါ ယခုအခ်ိန္အထိ ဥိးေႏွာက္ႏွင့္ အသိဉာဏ္ကို အသုံးခ်ႏိုင္ဆုံး သတၱဝါမ်ားအျဖစ္ ရပ္တည္လ်က္ ရွိေပသည္။
လက္နက္ကိရိယာမ်ား ျပဳလုပ္အသုံးခ်ျခင္း
ေရွးဦးလူသားမ်ားသည္ လက္နက္ကိရိယာမ်ား ကို ျပဳလုပ္အသုံးခ်ျခင္းျဖင့္ ဦးေႏွာက္တိုးတက္ ဖြံ႕ထြားမႈကို လႈံ႕ေဆာ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဦးေႏွာက္ေကာင္းမြန္သျဖင့္လည္း လူသားတို႕သည္ လက္နက္ကိ ရိယာမ်ားကို ျပဳလုပ္ဖန္တီးႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုနည္းတူစြာပင္ လက္နက္ ကိရိယာမ်ားကို တီထြင္ ဖန္တီး အသုံးခ်ျခင္းေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ဆင့္ကဲ တိုးတက္ႀကီးထြားလာျခင္းျဖစ္သည္။
လက္နက္ကိရိယာမ်ား တီထြင္ျပဳလိုပ္ႏိုင္ရန္အတြက္
အေျခခံ အရည္အေသြးမ်ားျဖစ္ေသာ မွတ္ညာဏ္ေကာင္းျခင္း၊ ႀကိဳတင္စဥ္းစား ခန္႕မွန္းတတ္ျခင္း
ႏွင့္ တီထြင္ျပဳလုပ္ႏိုင္ျခင္းစြမ္းရည္ တို႔သည္ လူသားတစ္ဦးခ်င္းတို႔တြင္ အဆင့္ကြဲျပားျခားနားၾကပါသည္။
ထိုစြမ္းရည္မ်ား ျမင့္ျမင့္မားမား ပိုင္ဆိုင္သူမ်ားသည္ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာၾကၿပီး
အခက္အခဲ ဒုကၡမ်ားကို လြန္ေျမာက္ကာ ႀကီးပြား တိုးတက္လာၾကသကဲ့သို႔ ထိုစြမ္းရည္ကင္းမဲ့သူမ်ားမွာ
သဘာဝ အႏၱရာယ္မ်ားကို လက္ေျမွာက္ အရႈံး ေပးလိုက္ၾကရေပသည္။ သစ္ပင္၏ အကိုင္းအခက္ အခ်ိဳ႕ကို
ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းေပးျခင္းျဖင့္ က်န္သစ္ပင္တစ္ပင္လုံး ပိုမိုႀကီးထြားသန္မာလာသည့္နည္းတူ
အရည္အေသြး နိမ့္က်ေသာ လူသားမ်ား ေသေၾကေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသျဖင့္ က်န္လူသားမ်ား၏ အရည္အေသြးမွာ
ပိုမိုတိုးတက္ ျမင့္မားလာၾကသည္။
အတိတ္ကာလ အေတြ႕အႀကဳံမ်ားကို မွတ္သားသိုမွီးရာ၊ အနာဂတ္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ဆန္းစစ္ ရာ၊ အေတြးအျမင္သစ္မ်ား ေမြးဖြားရာ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေသာ လူသား၏ ဦးေႏွာက္ အလယ္ဗဟိုပိုင္း မွာ ႀကီးထြားဖြံ႕ၿဖိဳးစျပဳလာရေပသည္။
စကားေျပာဆို ဆက္သြယ္ျခင္း
စကားေျပာဆို ဆက္သြယ္ျခင္း ဆင့္ကဲတိုးတက္မႈ ျဖစ္စဥ္မွာလည္း အေရးႀကီးေသာ အဆင့္
တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသာ္။ ေရွ႕ဦးလူသားမ်ား ဘာသာစကားကို ယက္လုပ္ပုံေဖာ္တတ္သည္မွစ၍ ဖြံ႕ၿဖိဳး
တိုးတက္မႈမွာ ရုတ္ျခည္းျမန္ဆန္လာပါေတာ့သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေဖာ္ျပရလ်င္ အသစ္တီထြင္ထား
ေသာ လက္နက္ကိရိယာ တစ္ခု အေၾကာင္းကို စကားလုံးအားျဖင့္ အျခားသူမ်ား ႏွင့္ ဆက္သြယ္ရွင္း
လင္းေျပာျပလာႏိုင္ေပသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ တစ္ဦးခ်င္း၏ စြမ္းေဆာင္မႈ အင္အားသည္ အမ်ားစု၏
စြမ္းေဆာင္မႈ အင္အားအျဖစ္သို႕ တိုးပြားလာပါေတာ့သည္။ ပို၍အေရးပါသည္မွာ မ်ိဳးဆက္တစ္ခု၏
အေတြးအျမင္မ်ားကို ဘာသာစကားအားျဖင့္ ေနာက္မ်ိဳးဆက္သို႕ လက္ဆင့္ကမ္းေပးႏိုင္လာျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႔ျဖင့္ လူသားတို႔သည္ ဘိုးေဘးတို႔၏ မ်ိဳးရိုးဗီဇကို သာမက ပညာေရႊအိုးဟု ေခၚဆို အပ္ေသာ အယူအဆ အေတြးအျမင္မ်ားကိုပါ စကားလက္ဆင့္ကမ္း၍ အေမြဆက္ခံလာ ႏိုင္ၾကပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္တစ္သန္းကာလက စကားေျပာျခင္း အတတ္ပညာသည္ ျပည့္စုံျခင္း မရွိေသးဘဲ၊ အႏုပညာတစ္ရပ္ကဲ့သို႔ပင္ ပါရမီရွင္မ်ားသာ တတ္စြမ္းႏိုင္ေသာ ပညာရပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ ေနေပေသးသည္။ ထိုသို႔စကားေျပာ တတ္ကၽြမ္းသူတို႔မွာလည္း လူ႔အသိုင္းအဝိုင္း၏ အေရးပါ အရာ ေရာက္သူမ်ား ့ျဖစ္ၾကပါသည္။ စကားေျပာ အတတ္ပညာ အထည္ဆန္းမွာ ခ်ည္မွ်င္မ်ားစြာျဖင့္ ယက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အသံအိုး၊ ႏႈတ္ခမ္း ႏွင့္ လွ်ာတို႔သည္ စကားအသံထြက္လာေစရန္ အေရးႀကီးေသာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ ရာ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းမ်ား ျဖစ္သည့္နည္းတူ ဦးေႏွာက္သည္လည္း အေရးပါလွေပသည္။ အေကာင္အထည္မဲ့ေသာ အေတြးအျမင္းကို လက္ရဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ရန္ ႏွင့္ အရာဝတၳတစ္ခုကို စကားလုံး မ်ားျဖင့္ ပုံေဖာ္ႏိုင္ရန္မွာ ဦးေႏွာက္ အရည္အေသြးအေပၚ လုံးဝတည္မီွေနေပသည္။
စကားေျပာျခင္းကို အေထာက္အကူျပဳသည့္ ရုပ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားသည္ တစ္စထက္တစ္စ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာပါသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ စကားေျပာျခင္းကို တာဝန္ယူ ထိန္းခ်ဳပ္ရေသာ ဦးေႏွာက္အလယ္ပိုင္းသည္ အရြယ္အစား ႏွင့္ တည္ေဆာက္ပုံပါ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာပါသည္။ မ်ိဳးဆက္ ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္ေက်ာ္လာၿပီးေနာက္ ဦးေႏွာက္တစ္ခုလုံးမွာလည္း အလိုက္သင့္ ႀကီးထြား ဖြံ႕ၿဖိဳးလာပါသည္။
လက္နက္ကိရိယာမ်ား တီထြင္ျပဳလုပ္ အသုံးခ်ျခင္းမွာကဲ့သို႔ပင္ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးျပဳမႈ ေပၚ ေပါက္လာေပသည္။ စကားေျပာဆက္သြယ္ျခင္းေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာသျဖင့္ စကား ေျပာ အတတ္ပညာ တးိုတက္လာပါသည္။ ဤသို႕ထပ္တလဲလဲ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးျပဳျခင္းျဖင့္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ၿဖိဳးႀကီးထြားႏႈန္းသည္ တစ္ရွိန္ထိုး ျမန္ဆန္လာပါေတာ့သည္။
အသိပညာရွင္လူသား
လူသား၏ အသိပညာ ဆင့္ကဲတိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈတြင္ မည္သည့္အေၾကာင္းအခ်က္က အဓိကျဖစ္ပါ သနည္း။ ေရခဲေခတ္ ကာလ၏ ရာသီဥတု ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္မႈေလာ။ လက္နက္ကိရိယာမ်ား တီထြင္ မႈေလာ။ ဘာသာစကား ေၾကာင့္ေလာ။ မည္သူမွ် အတိအက် ေျပာႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ဒါဝင္၏သဘာဝ တရားႏွင့္ အလိုက္သင့္ ေရြးခ်ယ္မႈ ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ား အားလုံးေၾကာင့္လူသား၏ ဦးေႏွာက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္သိန္းခန္႔ အခ်ိန္ကာလတြင္ လူသား၏ဦးေႏွာက္သည္ လက္ရွိအရြယ္ အစားသုိ႔ေရာက္လာခဲ့ၿပီး ႀကီးထြားမႈလည္း ရပ္တန္႔သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ လူသား၏ကိုယ္ခႏၶာ မွာလည္း လက္ရွိပုံသ႑ာန္ အခ်ိဳးအစား ႏွင့္ အရြယ္စားအား ႏွစ္သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေစာ၍ရရွိခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဦးေႏွာက္ ႏွင့္ ဖြံ႕ထြားအခ်ိဳးက်ေသာ ကိုယ္ခႏၶာ ေပါင္းစပ္၍ လူသားသည္ စြမ္းအား၊ အသိ ပညာ ႏွင့္ ဖန္တီးစြမ္းအင္တို႕ျဖင့္ ထုံမႊမ္းလ်က္ ထူးျခားအံ့ဖြယ္ရာ အသစ္ေသာ သတၱဝါ ျဖစ္လာပါသည္။ အစာဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ၊ အေအးဒဏ္လြန္ကဲမႈ ႏွင့္ သဘာဝ ရန္သူမ်ားကို ျပန္လွန္ တိုက္ခိုက္ရင္း လူ၏အသိဉာဏ္မွာ ထက္ျမက္ေတာက္ေျပာင္လာပါသည္။ အခက္အခဲ ႏွင့္ ဒုကၡလုံထဲ့တြင္ လူသားပုံသ႑ာန္အသစ္ကို အရည္က်ိဳပုံသြင္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
မႏုႆေဗဒ ဘာသာရပ္တြင္ လူသားတို႕လက္ရွိ အဆင့္သို႕ စတင္ေရာက္ရွိမႈကို ဂုုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ အမည္သစ္ေျပာင္းေပးခဲ့ပါသည္။ အမည္ေဟာင္း မတ္ရပ္လူသား ( Homoeectus ) မွ အမည္သစ္ အသိပညာရွင္လူသား ( Homosapiens ) သို႕ေျပာင္းလဲကာ မွတ္တိုင္သစ္ စိုက္ထူခဲ့ပါသည္။
မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းမွ မ်ိဳးဆက္သစ္သို႕
ဖန္ဆင္းျခင္း ျဖစ္စဥ္ ၿပိးျပည့္စုံေတာ့မည္။ အစဦးဆုံး အလင္းေရာင္ ေပၚေပါက္လာသည္။ ၿပီးေနာက္ မဲေမွာင္ေသာ တိမ္တိုက္ႀကိး ေပၚထြန္းလာၿပိး ေန ႏွင့္ ကမၻာ ျဖစ္လာသည္။ ကမၻာေျမႀကီးသည္ ပူေႏြးလာၿပီး အစိုဓါတ္ ႏွင့္ ဓါတ္ေငြ႕မ်ား မႈတ္ထုတ္ကာ ကမၻာ့မ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ ေရစက္ ေရေပါက္မ်ား စုစည္းစျပဳလာသည္။ ေမာ္လီက်ဴးအခ်ိဳ႕ စုစည္းလႈပ္ရွားလာၿပီး သက္ရွိဘဝ စတင္လာပါသည္။ အခ်ိဳ႕ကဆက္လက္ရွင္သန္ၿပီး အခ်ိဳ႕က ဘဝကို အဆုံးသတ္သြားၾကသည္။ တစ္စထက္တစ္စ ဒါဝင္၏ ဥပေဒသအတိုင္း အေကာင္အထည္ေပၚလာပါသည္။
သဘာဝတရား၏ ဖိအားမ်ိဳးစုံက ဆက္တိုက္ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေပၚလာသည္။ ရုန္းရင္းကန္ရင္း သက္ရွိဘဝ တစ္စထက္တစ္စ တိုးတက္လာသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ လူသား၏ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈ သမိုင္းသည္ လက္ရွိကာလသို႕ ေရာက္ရွိလာေပသည္။
ေျပာင္းလဲမႈမ်ားမွာ လူသားမ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ ႏွင့္ တစ္ဆက္ မသိသာလွေပ။ မည္သူမွ် သူတို႕သည္ အဆုံးမသိ ဇာတ္လမ္းရွည္ႀကီးတြင္ ပါဝင္ကျပေနၾကမွန္း သတိမမူမိၾကေပ။ ရွင္ျခင္း ႏွင့္ ေသျခင္း တို႕မွာလညး္ သူတို႕အတြက္ ထူးျခားေသာ အဓိပၸါယ္ မေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ဘဲ သံသရာ၏ ဒုကၡ ႏွင့္ သုခ ဝဲဂယက္တြင္ နစ္ေျမာေနခဲ့ၾကရပါသည္။
လူသားအားေလ့လာသူမ်ား အေနျဖင့္ လူသာ၏ ဘဝခရီးစဥ္ကို ဘဝ အသေခ်ၤေပါင္းမ်ားစြာမွ စတင္သုံးသပ္ပါက အႏွစ္သာရတစ္ခုကို ေတြ႕ျမင္ခံစားၾကရေပသည္။ ထိုအႏွစ္သာရမွာ ဘဝအခက္ အခဲ ဒုကၡမ်ားအား ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ေျဖရွင္းရင္း လူမ်ိဳးႏြယ္တို႕သည္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကို ပုံေဖာ္ေပးခဲ့ ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟူေသာ အသိတရားေပတည္း။
သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္ အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွင့္ ယင္းတို႕ကို ရင္ဆိုင္ ရုန္းကန္ တြန္းလွန္ျခင္းတို႕သည္သာ လူ႕ယဥ္ေက်းမႈ ဆင့္ကဲတိုးတက္ ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္၏ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ ပင္ျဖစ္ေပသည္။ သဘာဝ အႏၱရာယ္ မရွိလ်င္ ဒုကၡ အခက္အခဲ မေပၚေပါက္ႏိုင္၊ ဒုကၡ အခက္အခဲ မရွိ လ်င္ ေျပာင္းလဲမႈလည္း ေပၚေပါက္လာမည္ မဟုတ္ေပ။
လူသားတစ္ဦး ခ်င္း ခံစားခဲ့ရေသာ နာက်င္မႈမ်ားသည္ လူ႕ဘဝ ေရစီးေၾကာင္းကို ရိုးသားရွင္းလင္းမႈမွသည္ ရႈတ္ေတြးခက္ခဲေသာ ဘဝသို႕တြန္းပို႕ေပးေလသည္။ ဇာတ္ေပါင္းေသာအခါ လူသားတို႕သည္ အျခားသတၱဝါတို႕ထက္ ပိုမိုအဆင့္အတန္း ျမင့္စြာျဖင့္ ကမၻာေျမေပၚတြင္ ရွင္သန္ ရပ္တည္လ်က္ ရွိေပသည္။ သတၱဝါ အေျမာက္အမ်ားတို႕ အနက္ အသိပညာျပည့္ဝေသာ မိမိကိုယ္ကို အေရးတယူ အာရုံစိုက္တတ္ေသာ လူသားသည္သာ၊ မိမိတို႕ ဘယ္ကဲ့သို႕ ေပါက္ဖြားလာသနည္း၊ ဘယ္လိုအင္အားမ်ားက မိမိတို႕ကို ေမြးထုတ္လိုက္သနည္း စသည္တို႕ကို စူးစမ္းစိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚၾကပါသည္။
လူသား၏ သိပၸံနည္းက် အသိအျမင္မ်ား၏ လမ္းညႊန္မႈ အရ သူ၏ဘိုးေဘး အစဥ္အဆက္ ေရွ႕ဦး လူသားအဆက္ဆက္တို႕က သဘာဝ အႏၱရာယ္ အသြယ္သြယ္ ၊ ဒုကၡဆင္းရဲ အဖုံဖုံတို႕ကို အံတုယွဥ္ၿပိဳင္လ်က္ သူ႕ကို ဖန္တီး ပုံသြင္း ေမြးထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိလာခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ရည္ညႊန္းခ်က္။ “ Man of Wisdom ” Robert Justrow, from Until the Sun Dies, W.W Norton. 1977. အား
ဘာသာျပန္ပါသည္။ ေမြးျမဴေရး ႏွင့္ ေရလုပ္ငန္း
ဝန္ႀကီးဌာန မွ ထုတ္ေဝေသာ ေရႊပုစြန္ ေမြးျမဴေရး
ႏွင့္ ရသစာေပ မဂၢဇင္းတြင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ခန္႕က ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ အသစ္တဖန္ ျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
